Hızla içeri girdi ve söylenmeye başladı; – Bunca işin arasında bir de yeni rapor çıktı. Daha dün kampanya mesajı gelmişti, hangi birine yetişeceğiz bilmiyorum. Sonra yanındaki yönetmene döndü; – Bu hafta bizim kızı hiç göremedim. Nereye kadar bilmiyorum, hep daha fazlası. Müdür olalı henüz 7 ay olmuştu ama kendisini 7 yıllık müdür gibi hissediyordu. Buraya gelmek için çok çabalamış, assessment süreçlerine katılmış, eğitimler almış, mülakatlara girmiş, uzunca bir süre de beklemişti. Ne kadar sevinmişti atama mesajı gelince. Ertesi gün arabanın anahtarlarını aldıktan sonra mahalleye gelişini dün gibi hatırlıyordu. Pazartesi başlıyorsun demişlerdi. Ama ne başlama… O günden beri bir türlü ailecek …

Ben çocuklarımız ile çalışanlarımız arasında yönetsel açıdan benzerlikler görüyorum. Özellikle de artık kızım ile yaşıt çalışanlar eğitimlerimizde görülmeye başlandığına göre bir bağlantı kurulabilir sanırım. (Çalışanlarınıza çocuklarınız gibi davranın demediğimi parantez içinde hatırlatayım.) Soru motivasyon ve bağlılık nasıl yaratılır, “ödül” işe yarar mı? “Ödül” tanımı “bir işin sonucunda elde edilecek hediyeyi baştan belirleyip çalışanın motive olmasını beklemek” ise kesinlikle uzak durulmalıdır. Dersini yaparsan TV seyredersin, dondurma alırım ile başlayan, bu raporu yaparsan, bu satışı tamamlarsan şunu alırsın tarzındaki her türlü yaklaşım benim sözlüğümde “rüşvet” statüsüne girer. 3 temel probleme sebep olur, birincisi aynı ödül bir sonrakin seferde tatmin etmeyeceği için, kişi …